دایناسور

دایناسورها، (به انگلیسی: Dinosaur) گروهی از خزندگان مهره‌داری بودند که

 برای بیش از ۱۶۰ میلیون سال حاکم اکوسیستم‌هایزمین بودند.

دایناسورها جزو خزندگان بودند و بیشتر از تخم در می آمدند.

 هیچ دایناسوری نمی توانست پرواز کند

 و هیچ دایناسوری در آب زندگی نمی کرد.

بزرگ ترین دایناسورها بیش از 100 پا (30 متر) درازا و بیش از 50 پا (15 متر) بلندی داشتند 

مثل ارجنتینوسوروس Argentinosaurus

کوچک ترین دایناسورها, مثل کمپسوگناتوس (Compsognathus) حدوداً به اندازه یک مرغ بودند. 

بیشتر دایناسورها بینابین این اندازه ها را داشتند.

سوروپودهای (sauropods) گیاهخوار بزرگ ترین حیواناتی هستند که 

تا کنون بر روی زمین قدم گذاشته اند.

 اما نهنگ های آبی رنگ عظیم تر از هر دایناسوری بودند.

مهمترین پیشرفت تکامل خزندگان سازش و سازگاری آنها با 

زندگی خاکی و بیرون از آب بوده است

 بوجود آمدن پوست خشک و شاخی که از بین رفتن آب بدن جلوگیری می‌کند  

وتولید تخمهایی که قادر به تکامل جنین در روی زمین هستند

 در این سازگاری نقش برجسته‌ای داشته است.

دایناسورهای گیاهخوار:

بیشتر دایناسورها گیاه خوار بودند (همچنین علف خوار نامیده می شوند).

 برای مثال, ترایسرتوپ ها (Triceratops) دایناسور گیاه خوار بودند.

دایناسورهای  گوشتخوار:

بعضی از دایناسورها گوشت خوار بودند (برای همین گوشت خوار نامیده می شوند).

 برای مثال تی.رکس T. rex یک دایناسور گوشت خوار بود.

 برخی نظیر تری نازا روس بدنی سنگین و پاهای قدرتمندی داشتند. 

آنها از چنگالها و دندانهای تیز برای کشتن دایناسورهای گیاه خوار استفاده می‌کردند. 

بعضی دایناسورها نظیر دینونی چوس کوچکتر ، سبکتر و سریعتر بودند. 

دینونی چوس دارای پنجه‌ها و چنگالهای بهم پیچیده‌ای بود

 که طی شکار برای دریدن طعمه به سمت جلو به حرکت در می‌آمد. 

آنها دایناسورهای گیاه خوار ، پستانداران و حشرات را می‌خوردند.

بعضی از آنها روی دوپایشان راه می رفتند (آنها جانوران دوپا بودند), 

بعضی روی چهارپا راه می رفتند (آنها چهارپا بودند).

بعضی می توانستند به هر دو شکل راه بروند.

بعضی خصوصیات دایناسورها:

خزندگان کوچک اولیه بدن و دم دراز و 4 اندام کوتاه و 5 انگشت داشتند. 

به جز شکل عمومی ویژگیهای کلی دیگر عبارتند از: 

• افزایش اندازه به نسبتهای بسیار بزرگ در برونتوزورها.
  
  
• بوجود آمدن جوشن و سلاح دفاعی از جمله صفات پوستی و شاخها و یا خارهای سر در بعضی دینوزرها.
  
  
• ساختمان سبک به منظور دویدن تند با 4 یا 2 پا در سایر دینوزرها.
  
  
• سازش با پرواز بوسیله افزودن شدن درازای اندام پیشین و دم 
  
  
• و تکامل پرده‌های پرشی پوست در پتروداکتیلها.

• سازش شدید پوست با زندگی آبی به کمک پاهای بالشتک مانند و بدن دوکی شکل در ایکتیوزرها.
• 
  

بر طبق یک نظریه ابتدایی‌ترین پستانداران تخمهای خزندگان بزرگ را خورده‌اند 

و به موجب نظریه دیگر که پذیرفتنی‌تر است.

 تغییرات آب و هوا مانند کم شدن دما و رطوبت متغیر در خزندگان و مسکنشان تاثیر مخالف گذارده است.

 در نتیجه از بین رفتن خزندگان در اواخر دوره مزوزوئیک برای پستانداران موقعیت مناسبی بوجود آمده

 در آن موقع اندازه پستانداران کوچک بوده و در دوره سوم شروع به تکامل شگفت آوری نموده‌اند. 

How mountains are formed ?

معمولاً، کوه ها زمین های تغییر شکل یافته ای هستند که بیش از 600 متر ارتفاع دارند.

 کوه ها در هر قاره و حتی زیر اقیانوس های بزرگ وجود دارند. 

به دلایل مختلف چند نوع مشخص از کوه ها وجود دارند.

می توانیم گفت که :

کوه ها در دوره های زمانی طولانی و بر اثر نیروهای وحشتناکی در داخل زمین تشکیل شده اند.

 بیشتر کوهها به خاطر حرکت آهسته و بسیار عظیم صفحات تکتونیک زمین شکل گرفته‌اند 

اما برخی نیز به علت فرسایش و فعالیت‌های آتش فشانی شکل گرفته‌اند.

پس بنابرین کوه ها بر اثر آتشفشان ها، فرسایش و آشفتگی یا بالا رفتن پوسته زمین به وجود آمده اند.

 وقتی دو صفحه حرکت می‌کنند و یا به هم برخورد می‌کنند،

مناطق وسیعی از زمین بالا می‌آیند و منجر به شکل گیری کوهستان‌ها می‌شوند.

 زمین لرزه ها هم موقعی که دو صفحه همدیگر را به عقب هل می دهند

 و باعث ایجاد شکاف و شکستگی در پوسته می شوند.

اولین کوه ها و دره ها، پس از سرد شدن پوسته ی مذاب زمین به وجود آمده اند.

 انقباض کره ی زمین موجب شکستگی و چین خوردگی پوسته، 

و در نتیجه ایجاد رشته کوه های جدید شده است.

          کوه ها هنوز هم در اثر فوران ها و انفجارهای آتشفشانی به وجود می آیند.

 هنگامی که کوهی آتشفشانی می کند، شکافی در پوسته ی زمین به وجود می آید 

ومواد مذاب و خاکستر از این شکاف فوران می کنند. 

به این ترتیب، توده ای مخروطی شکل پدید می آید. 

با ادامه ی فوران، کوهی به وجود می آید که هر لحظه بزرگ تر می شود.

 گاهی اوقات به دلیل فشار نیروهای داخلی بر رسوبات سخت،

شکستگی هایی بر روی پوسته ی زمین ایجاد می شود.  

به این پدیده، «گسله» می گویند.

گاهی، فشارهای وارده یک طرف گسله را به سمت بالا می راند

 و باعث بوجود آمدن صخره می شود.

 اغلب در نقاطی از پوسته ی زمین که فعالیت نیروهای درونی بیشتر بوده

،‌چین خوردگی های عظیم و در نتیجه رشته کوه های بزرگی به وجود آمده است.

از آن جمله می توان به رشته کوه های زاگرس و هیمالایا در آسیا،

 آند در امریکای جنوبی و آلپ در اروپا اشاره کرد.

طبق تحقیقات دانشمندان زمین شناسی :

پوسته زمین از شش تکه عظیم به نام صفحات ساخته شده که وقتی به هم گیر می کنند 

مثل یک پازل می شوند. موقعی که دوتکه از پوسته زمین به هم کوبیده می شوند،

 ممکن است زمین به سمت بالا هل داده شود و کوه ها تشکیل شوند. 

بسیاری از بزرگ ترین کوه های جهان به خاطر برخوردهای عظیم بین قاره ها به وجود آمده اند.

آبهای زیرزمینی

BODY SYSTEMS