هوایی که اطراف این الکترون ها رو احاطه کرده تا دمای ۵۰ هزار درجه فارنهایت
( یعنی معادل ۲۷۷۶۰ درجه سانتی گراد ) داغ میشه و جالبه بدونید
این دما تقریبا ۳ برابر دمای سطح خورشید هست !
با سرد شدن سریع این هوای داغ شده ، جریان هوای شدید مکشی در اطراف مسیر برق
(خطی که نور برق ایجاد کرده ) ایجاد میشه و این مساله باعث
میشه تا هوای اطراف با سرعت و شدت زیادی منبسط و منقبض بشود که نتیجه
اون ایجاد لرزش در بین مولکولهای هواست و صدای مهیبی مانند صدای شکستن ایجاد میشه .
با از بین رفتن این لرزش ، صدای ایجاد شده به صورت اکو در فضا منتشر
وتشدید میشه و درنهایت به گوش ما میرسه که ما اسم اون رو رعد میگذاریم .
آذرخش چیست؟
آذرخش الکتریسیته است.
برق در جریانات هوایی بالا و پایین قوی داخل ابرهای کومولونیمبوس تاریک شکل می گیرد.
در این شرایط قطرات آب، تگرگ و کریستال های یخ با یکدیگر برخورد می کنند.
دانشمندان عقیده دارند که این برخوردها بارهای الکتریکی را در ابر به وجود می آورد.
بارهای الکتریکی منفی و مثبت در ابر از یکدیگر جدا می شوند.
بارهای منفی به بخش پایین تر ابر سقوط می کنند
و بارهای مثبت در بخش های میانی و بالاتر می مانند.
موقعی که اختلاف بارها به قدر کافی بزرگ می شود،
یک جریان الکتریسیته از ابر به پایین و به زمین جریان پیدا می کند
یا از یک بخش ابر به بخش دیگر یا از یک ابر به ابر دیگر جریان می یابد.
در یک نمونه آذرخش، بارهای منفی جریان رو به پایین دارند و
موقعی که با رهای مثبت هم از روی زمین رو به بالا خیز برمی دارند تا به آنها برخورد کنند،
مسیر رو به پایین برای بارهای منفی ناهموار می شود
و بنابراین ناگهان آسمان با یک برق آذرخش درخشان روشن می شود.
به خاطر همین، چشمان ما به اشتباه می بیند که برق از ابر پایین می آید،
درحالی که واقعیت این است که نور از زمین به بالا سفر می کند.
در بعضی از موارد، بارهای مثبت از توفان های رعد و برقی شدید یا از سندان
( نوک یک ابر کومولونیمبوس "سندان" نامیده می شود.)
که درست در نوک یک ابر توفانی رعد و برق دار است به زمین می آید.
فرایند کامل کمتر از یک میلیونیوم یک ثانیه طول می کشد.
موقعی که آذرخش به وجود می آید، ناگهان هوای اطراف آن هم بی نهایت گرم می شود
درختان مانند همه ی موجودات زنده برای رشد خود نیاز به غذا دارند.
درختان و گیاهان درزندگی همه موجودات زنده نقش دارند
وبرای ادامه زندگی همگی به آنها نیاز داریم.
درختان موجودات زنده ای هستند که آنها نیزمانند
ما انسانها برای ادامه زندگی نیاز به آب،نور وغذای کافی دارند
درختان زندگی خود را در ابتدا به صورت یک دانه کوچک شروع میکنند.
آنها سر از خاک بیرون می آورند، رشد میکنند
وآنقدر بزرگ میشوند که ساقه هایی ضخیم از جنس چوب تشکیل میدهند .
به این ساقه که از جنس چوب هستند تنه درخت گفته میشود.
تنه درخت باعث میشود تا درخت بتواند به کمک آن محکم و پابرجا بماند.
آنها برگ میدهند، میوه میدهند،
رنگ سبز برگها به دلیل وجود کلروفیل است.
بنابراین ، درخت آب و مواد معدنی را از خاک ، و گاز کربنیک را از هوا می گیرد.
سبزینه ی برگ درختان انرژی لازم را از نور خورشید گرفته ،
با آن مواد قندی ، نشاسته ای و سلولز می سازد.
درختان برای ادامه ی حیات و رشد به یک سلسله اعمال شیمیایی دست می زنند.
زیرا برگها علاوه بر کلروفیل که همان رنگینه سبز است رنگدانه های دیگری هم دارند.