Amoeboid Movement- Science
آمیبها یا (Amoeb)
گروهی ازتک سلولی یوکاریوت هستند
که به کمک پاهای کاذب خود قادر به حرکت میباشند.
این نوع از آغازیان معمولاً در
خاکهای مرطوب و در آب زندگی میکنند.
آمیب ها یک زیر رده از پروتوزآ میباشند.
از این واژه برای اشاره به گروه
آمیبوزوا (Amoebozoa)
یا برای اشاره کلی به تمامی
تک سلولیهایی که با پای کاذب حرکت میکنند
(آمیب شکلها) استفاده میشود.
آمیب اولین بار توسط
آگوست روزنهوف در سال ۱۷۵۵ میلادی کشف گردید.
کلمه آمیب از ریشه یونانی به معنای تغییر گرفته شدهاست.
حرکت آمیب بوسیله پای کاذب با
تبدیل شدن آندوپلاسم به اکتوپلاسم
یا تبدیل شدن اکتوپلاسم به اندوپلاسم انجام میگیرد.
آمیب ها هم در آب شیرین وهم در آب شور زندگی میکنند،
در خاک های مرطوب نیز به فروانی یافت میشوند.
بیشتر آمیب ها زندگی آزاد دارند
و با آندوسیتوز مواد غذایی مورد نیاز
خود را از محیط اطراف بدست میآورند.
بعضی ازگونه های آنها به صورت انگل زندگی میکنند،
آمیبهای اسهال خونی باعث بیماری در انسان میشود.
حرکت آمیبی شکل:
انواع سلولهایی که حرکت آمیبی شکل دارند
کنترل حرکت آمیبی شکل
لانه ملنگو در طبیعت
طوطی طوق صورتی یا ملنگو
(نام علمی: Psittacula krameri)
پرندهای از خانواده طوطیان است.
این طوطی را در زبان انگلیسی
«طوطی کوچک اسکندر»
، «پاراکیت گردن حلقه ای»
و «پاراکیت گردن حلقه ای صورتی»
این طوطی نیز طرفداران بسیاری دارد
و از لحاظ جثه و اندازه کمی کوچکتر از شاه طوطی است
و برخلاف شاه طوطی، فاقد لکه سرخ روی لبه بال است.
طول طوطی ملنگو
به مراتب از شاه طوطی کوچک تر بوده
و اندازه بدن آن با احتساب دم در حدود ۴۰ سانتی متر
و طول بال ها تقریباً ۱۵تا۵/۱۷ سانتی متر میباشد.
در زیر گونه آفریقایی، پرنده بالغ
بدنی کشیده و دمی بلندتر داشته
و منقار بالایی آن سرخ تیره میباشد.
در زیرگونه آسیایی، پرنده بالغ جثه ای بزرگ تر داشته
و منقار بالایی آن سرخ روشن است
و منقار آن کمی بزرگتر از زیرگونه آفریقایی است.
طول گردن و فاصله آن از سر در
طوطی ملنگوی آفریقایی
بیشتر از طوطی ملنگوی هندی است.
طوطی ملنگوی هندی راحت تر از
طوطی ملنگوی آفریقایی اهلی شده
و استعداد بیشتری برای تقلید صدا دارد.
طوطی ملنگو در شبه قاره هند، نپال، افغانستان،
سریلانکا، پاکستان و بنگلادش دیده میشود.
البته یک گونه از طوطی ملنگو نیز در آفریقا وجود دارد
که به طوطی ملنگوی آفریقایی معروف است.
این طوطی در سه رنگ
سبز،توسی و آبی یافت میشود.
این پرنده در نواحی جنوب ایران
به صورت گله ای نیز زندگی میکنند.
جوجههای طوطی ملنگو
در حیات وحش، در سوراخ درختان رشد کرده
و به زندگی ادامه میدهند،
خوراک طوطیهای ملنگو شامل
لیست متنوعی از انواع
جوانهها، میوهها،
سبزیجات، فندقی (میوه)،
انواع توتها، و بذر است،
گلهٔ وحشی این نوع طوطیها نیز گاهی با
پرواز چندین مایل دورتر از قلمرو خودشان
به علوفهٔ مزارع و باغها هجوم میبرند
و باعث آسیبهای گسترده میگردند
طوطیهای کوچکتر گاهی از
برگهای تازهٔ گل رز هم تغذیه میکنند،
در هند، معمولاً غذای اصلی آنها
را دانهٔ غلاتتشکیل میدهد
و در طول زمستان این طوطیها از
نخود کفتری تغذیه میکنند
در کشور مصر و در طول بهار، تغذیه
این پرندگان از انواع توت تشکیل میشود
و در طول تابستان به تغذیهٔ از
میوهٔ درخت نخل یعنی خرما هم میپردازند،
گاهی به مزارع آفتابگردان و ذرت رفته
و از دانهٔ این نوع گیاهان هم استفاده میکنند.
پس از بلوغ میتوان به راحتی
طوطی ملنگوی نر و ماده
را از روی مشخصات ظاهری تشخیص داد.
طوطی ملنگوی نر
دارای طوقی به رنگ مشکی بر روی گردن است
که این طوق از زیر منقار آغاز شده
و به سوی پس سر پرنده ادامه می یابد.
در زیر طوق مشکی مذکور در
پس سر طوق دیگری به رنگ سرخ نیز قرار دارد.
طوطی ملنگوی ماده
فاقد طوق مذکور می باشد و از لحاظ رفتاری،
رفتاری آرام تر از طوطی ملنگوی نر میباشد.
این نژاد طوطی از سن۳ سالگی قادر به تولید مثل میباشد.
