شکست نور
یک پدیده اپتیکی است که در آن نور رسیده از یک منبع نورانی
(مانند لامپ، خورشید و ستارگان) به خاطر تغییر سرعتی که
برای آن در دو محیط با ضریب شکست متفاوت رخ میدهد
دچار تغییر مسیر میشود؛ لذا هنگامیکه شخص
به این نور نگاه میکند گویی که نور دچار شکست شده است.
سرعت نور در محیط های شفاف مختلف یکسان نیست،
به طوری که بیشترین سرعت آن در خلاء
(یا تقریباً هوا) بوده و
برابر 300000 کیلومتر بر ثانیه است.
در محیط های دیگر مثل آب، شیشه و ...
سرعت نور کمتر از این مقدار است؛ لذا هنگامیکه
محیط حرکت نور از نظر غلظت تغییر میکند
سرعت آن نیز تغییر مینماید
و با افزایش غلظت سرعت کاهش پیدا میکند
و بر عکس.
به این ترتیب علت شکست نور
تغییر سرعت آن هنگام وارد شدن به محیط شفاف دوم است.
وقتی نور از محیطهای شفاف مختلف عبور میکند،
رفتار آن تغییر میکند.
هنگامیکه نور به یک محیط شفاف وارد یا از آن خارج میشود
ممکن است پرتوهای نور شکست یابند
و اثرهای جالب و گاهی زیبا را پدید آورند.